Witaj, gość! [ Zaloguj się

 

Tatrzański świstak i jego alpejski kuzyn

  • Opublikowany: 6 października 2012 11:24

Opis

Świstak tatrzański należy do najrzadziej występujących zwierząt kręgowych ( kręgowych, czyli – mówiąc w dużym skrócie – takich, które głównie wyróżniają się tym, że posiadają czaszkę, kręgosłup i dwie pary kończyn ) w Polsce i podlega tu ścisłej ochronie gatunkowej. Tejże samej ochronie podlega na Słowacji. Tatrzański świstak określany jest nawet jako gatunek silnie zagrożony tudzież skrajnie zagrożony.
O świstaku tatrzańskim świadczą zapiski już z połowy XIII wieku. Były to czasy, gdy powoli osiedlano się w rejonie Tatr, a co za tym idzie, poznawano tutejszą faunę i florę. Niestety, ani z fauną ani z florą nie obchodzono się zbyt dobrze, choćby z uwagi na pewne, trudne do wykorzenienia, mity. Jeden z nich głosił, iż sadło ze świstaka ma właściwości lecznicze. Dlatego też polowano na świstaki bez ograniczeń. Taka sytuacja utrzymywała się aż do lat 60, 80 tych XIX wieku, gdy to zostały wprowadzone przepisy chroniące ten gatunek. Zajęto się także żywotem owego gryzonia od strony naukowej.

Świstaki w pewnym momencie swego istnienia podzieliły się na lokalne podgatunki. Nadeszły czasy, że owe wiewiórkowate istoty musiały zawęzić swą egzystencje do rejonów pasma alpejskiego i Tatr. Szacuje się, że rozdzielenie populacji alpejskiej od karpackiej mogło nastąpić 15 do 50 tysięcy lat temu. Upłynęło jednak „wiele wody” zanim dostrzeżono zasadnicze różnice między świstakiem tatrzańskim a jego kuzynem. Długo uważano obie populacje za jeden gatunek, jedynie rozdzielony geograficznie. Badania porównawcze przeprowadzono dopiero na przełomie lat 50 i 60 tych ub. wieku. Podjęli się tego niełatwego zadania czechosłowaccy naukowcy. „Na warsztat” badawczy poszły przede wszystkim czaszki obu populacji. Stwierdzono znaczne różnice w budowie kości nosowej w stosunku do przedstawicieli alpejskich kuzynów. Ustalono w tejże materii pewną prawidłowość. Przednia, twarzowa część kości nosowej jest znacznie szersza i dłuższa u świstaków tatrzańskich aniżeli u czworonogów rodem z Alp. Stwierdzono dodatkowo, iż świstaki mieszkające w Tatrach są mniejsze od swych kuzynów i mają nieco inne ubarwienie futra. Ostatecznie w kwestii różnic pomiędzy świstakiem tatrzańskim i alpejskim przesądzą badania genetyczne.

Świstak tatrzański wielkością zbliżony jest do kota domowego. Ma masywny tułów, którego długość może sięgać ok. 65 centymetrów – wliczając go razem z głową. Na wiosnę samiec waży do ponad 3 kilogramów, samiczka zaś, do 3 kilogramów. Rzecz jasna, gdy otłuszczają się przed zimowym snem, masa ich ciała wzrasta. Świstaki tatrzańskie szczycą się pięknymi, puszystymi ogonami – jak przystało na wiewiórkowate który osiąga długość do 17 cm. Futerka mają generalnie barwę rdzawobrązową tudzież brunatnoczarną. Bardzo urokliwie prezentują się u owego gryzonia małe, czarne oczy. Uszy posiada krótkie, zaś czoło szerokie i płaskie. Po bokach pyszczka posiada po 5 rzędów włosów czuciowych długich na 8 cm. Łapki przednie ma krótkie, za to mocne i chwytne. Tylne łapy są dobrze umięśnione i uzbrojone w ostre pazury. Jednak najbardziej charakterystycznym elementem budowy świstaka i jego alpejskiego kuzyna są siekacze pokryte twardym szkliwem. Ich zabarwienie zmienia się wraz z wiekiem zwierzęcia.
E/wZakopane.pl

Nr ogł.: 597506ea72dc3719

Zgłoś problem

Przetwarzanie żądania, proszę czekać...
    obrazek logiczny pdf
    obrazki logiczne to łamigłówka polegająca na zaczernianiu pól diagramu zaczernione pola utworzą rysunek które trzeba zaczernić wskazują

    prawolingo.pl