Witaj, gość! [ Zaloguj się

 

Płochacz halny i kruk – ptaki szybujące nad halami i turniami Tatr

  • Opublikowany: 15 listopada 2012 13:59

Opis

Płochacz halny i kruk w Tatrach

Piętro alpejskie w Tatrach zajmuje przestrzeń między 1800 a 2300 metrów n p m. Jest to strefa umiarkowanie zimna, w której średnia temperatura roczna wynosi 2 stopnie Celsjusza. Śnieg zalega tutaj przeciętnie ponad 215 dni. Do skrzydlatych mieszkańców naszych Tatr, które upodobały sobie to piętro należy min. puchacz halny, zaś kruk woli szybować ponad najwyższymi turniami Tatr. Strefa turni leży powyżej piętrem alpejskim, zajmuje najwyższe szczyty w granitowych Tatrach Wysokich. Tutaj średnia temperatura roczna wynosi -4 stopnie Celsjusza. Płaty śnieżne zalegają zaś prawie 300 dni.

Płochacz halny w Tatrach

Płochacz halny występuje tylko w Tatrach i Sudetach powyżej lasu. Gości często na tych samych szczytach, które także odwiedzają turyści. Nie omieszka wówczas żebrać o jakiś przysmak. Jest ptakiem nieustraszonym, bowiem niestraszni mu są nie tylko turyści, ale również trudne, górskie warunki. Szkoda, że jest gatunkiem rzadkim, w Polsce występuje ok. 380 par lęgowych i to przeważnie w najwyższych górach. Został wpisany na listę Polskiej Czerwonej Księgi Zwierząt. Największa krajowa populacja tegoż ptaka znajduje się w Tatrzańskim Parku Narodowym. Pary lęgowe upodobały sobie rejon Doliny Pięciu Stawów Polskich. Także Dolinę Gąsienicową i Kocioł Morskiego Oka. Barwa upierzenia to głównie kolory szary i brązowy. Głowę ma popielatą, zaś gardło białawe w czarne plamki. Ptak jest wielkości skowronka, mniejszy jest od szpaka. Niestety, dość często mylony z wróblem. Trudno go obserwować w okresie lęgowym, bowiem przebywa wtedy w miejscach trudno dostępnych. Jego okres lęgowy rozciąga się od maja do lipca. Czym żywi się płochacz skalny prócz smakołyków wyżebranych od turystów? Otóż, owadami, pająkami tudzież ślimakami, zimą zaś nasionami drzew iglastych.

Kruki w Tatrach kiedyś rzadkie

Kruki, rzecz jasna nie szybują tylko nad wysokimi turniami Tatr, bowiem prawda jest taka, iż spotkać go można w wielu rejonach tychże gór. Niegdyś rzadko był tu spotykany, dziś jest to najliczniejszy przedstawiciel krukowatych na tatrzańskiej ziemi. Dojrzały kruk zwyczajny mierzy sobie od 56 cm do 69 cm. Zaś jego waga może dochodzić do ponad półtora kilograma. Może dożyć 15 lat. Niestety, lepiej dla kruka, żeby nie było go zbyt wiele, bowiem tam gdzie występuje zjawisko nadmiaru owej populacji, zakłada się, że występuje on na danym terenie jako szkodnik. Można powiedzieć, iż kruki są wszystkożerne. Zawsze znajdą coś na dziób, jak bieda przyciśnie. Je padlinę, odpady spożywcze, ziarna zbóż, owoce, owady.

Jak wygląda kruk?

Kruk ma stosunkowo krótki, zakrzywiony dziób, lecz bardzo mocny. Jest większy i masywniejszy od wrony. Wielkością dorównuje jastrzębi. Zaś gdy ma rozpostarte skrzydła, dorównuje myszołowowi. Głowę ma smukłą, długi ogon. W locie prezentuje się całkiem majestatycznie. Potocznie uważa się, że jest najinteligentniejszym ptakiem na świecie. O ubarwieniu kruka nie ma potrzeby się rozpisywać, iż nawet mało wtajemniczeni w życie ptaków wiedzą, że kruki – tak samce, jak i samice – są metalicznie czarne. Czarne ma także nogi. Żyją w stadach ( poza okresem lęgowym ), w których panuje hierarchia. Lata szybko, nie unika akrobacji powietrznych. Wykorzystuje prądy powietrzne w czasie szybowania. Bronią zaciekle swego terytorium, zdarza się nawet, iż nie cofną się przed walką z orłem.

E/wZakopane.pl

Nr ogł.: 935507e9fdfc51b8

Zgłoś problem

Przetwarzanie żądania, proszę czekać...
    francuski stół do tenisa stołowego
    Stół jest regulowany, wewnętrzny. Porównanie cen w sklepach.
    cornilleau.com.pl