Witaj, gość! [ Zaloguj się

 

Jastrzębiowate w naszych Tatrach

  • Opublikowany: 2 listopada 2012 13:16

Opis

Jastrzębie i inne ptaki w Tatrach

Chociaż orłów mało w polskich Tatrach, na drapieżniki z rodziny jastrzębiowatych narzekać raczej nie możemy. Myszołów jest najliczniejszym drapieżnikiem w polskich i słowackich Tatrach. Swoim majestatycznym lotem nad szczytami i graniami tychże gór zaszczyca nas także jastrząb, który zostaje tu na zimę. Ostoją myszołowa w polskich Tatrach jest np. Hala Filipka, dawna hala pasterska. Niegdyś halę tę nazywano także Wiktorówką tudzież Filipką. Jest położona na wysokości 1100 – 1500 metra n p m. Otoczona była lasami i miała bardzo strome, usypiskowe zbocza. Obszary tejże ziemi mają dużą wartość przyrodniczą. Na przykład w urwisku Skałki w 1954 roku odkryto gniazdo bardzo rzadkiego drozda skalnego. Prócz myszołowa bezpiecznie czuje się tu także dzięcioł czarny. W latach 60 tych ub. wieku hala ta została wykupiona od górali i włączona w obszar Tatrzańskiego Parku Narodowego. Większość obszarów owej dawnej hali znajduje się poza obszarem ruchu turystycznego. Nie dziwi więc fakt, że nawet skrzydlaci drapieżnicy dobrze się tu czują.

Myszołów najliczniejszy z rodziny

Myszołów jest najpospolitszym i najbardziej rozprzestrzenionym średniej wielkości ptakiem szponiastym w Europie. Ma krępą budowę ciała, szerokie zaokrąglone skrzydła, za to krótki, szeroki ogon. Samica jest trochę większa od samca, lecz tak samo ubarwiona ( jasno-kremowo do ciemno-brunatnie z białymi elementami ). Długość ciała u myszołowa razem z głową i ogonem dochodzi do 57 cm, zaś rozpiętość skrzydeł do 135 cm. Może ważyć ponad kilogram. Wydaje się, iż myszołów w locie jest bardzo ociężały, jest to jednak tylko złudzenie, bowiem tak naprawdę jest bardzo zwinny. Potrafi wykorzystywać prądy powietrza na szybowanie. Może polować na polach, łąkach, bagnach, ale i na terenach górskich. Najbardziej imponujące loty wykonuje w okresie godów, na wiosnę.

Gody i lęgi myszołowa

W połowie kwietnia szukają sobie miejsca na lęg. Najbardziej odpowiada im umieszczenie go na drzewie w pobliżu pnia tudzież przy rozwidleniu gałęzi. Ogólnie nie jest to zbyt wybredny ptak, jeśli idzie o wybór miejsca lęgowego. Nie trudno się domyśleć, iż na wielkość lęgu oraz sukces lęgowy wpływ ma liczność populacji myszy polnych na danym terenie, w końcu jakoś potomstwo trzeba wykarmić. Rzecz jasna, żywi się nie tylko myszami, nornicą zwyczajną czy kretem, do jadłospisu zaliczyć można np. padlinę.

Jastrząb wyjątkowy mieszkaniec Tatr

Krewniak myszołowa, jastrząb, wielkością mu mniej więcej dorównuje oraz pewnymi zwyczajami. Nie występuje zbyt licznie w górskich lasach. Wierzch ciała ma szaropopielaty, zaś spód ma jasny w poprzeczne, faliste jasne prążki. Podogonie jest pręgowane z jasną plamą u nasady. Najbardziej charakterystyczna jest u jastrzębia szeroka biała brew nad okiem. Ma efektowny zagięty dziób, prosty u nasady, co szczególnie ciekawie wygląda oglądane z boku. Ponieważ ma szerokie skrzydła i długi ogon, w locie może wykonywać naprawdę trudne zwroty. Poluje na mniejsze ptaki i gryzonie, jednak zdarza się, że czasami połakomi się na coś większego. Szczyci się ostrymi i długimi szponami – bezcennym narzędziem do polowania. Tokują na przełomie stycznia i lutego. W marcu i kwietniu samica składa jaja. Gniazda jastrzębie zakładają w głębi lasu, chociaż czasami na jego skraju. Szukają w tymże celu starego zadrzewienia. Jastrząb jest typem samotnika. Woli prowadzić skryty tryb życia. To prawdziwy indywidualista. W Polsce ptak ten jest pod ścisłą ochroną gatunkową i niestety niezbyt lubiany w innych kręgach o czym napisze innym razem.

E/wZakopane.pl

Nr ogł.: 294507e95a4a9822

Zgłoś problem

Przetwarzanie żądania, proszę czekać...