Witaj, gość! [ Zaloguj się

 

Jarząbek – najmniejszy spośród tatrzańskich kuraków

  • Opublikowany: 19 października 2012 11:08

Opis

Jarząbek w Tatrach

Tylko trzy gatunki głuszcowatych, spośród ptaków grzebiących i żyjących w Polsce, upodobały sobie Tatry. Potocznie określa się je jako kuraki leśne. Środowisko lasów szpilkowych nie jest wymarzonym rajem dla tychże ptaków, jednak ich zdolności przystosowawcze są dość imponujące. Kuraki leśne opanowały sztukę wykorzystywania łatwo dostępnych źródeł pokarmu w owym środowisku. Potrafią się najeść na ten przykład, szpilkami drzew iglastych tudzież kosodrzewiny. Jarząbki zamieszkują rejony Tatr tylko do wysokości ok. 1550 metra n.p.m. Ich ulubione piętro na obszarze tychże gór to piętro lasu i kosodrzewiny, ponieważ ich wymagania co do środowiska są nieco mniejsze niż u pozostałych kurowatych, więc można je spotkać tak w dolnym reglu, jak i u górnej granicy lasu. Bardzo lubią przebywać w miejscach o bogatym podszycie.

Kim jest pan Jarząbek?

Największym przedstawicielem głuszcowatych, nie tylko w Tatrach, jest głuszec, zaś najmniejszym – jarząbek. Dla porównania, kogut głuszca może ważyć nawet ponad 6 kilogramów, zaś jego krewniak jarząbek waży zaledwie od 0,3 do 0,4 kilogramów. Jarząbki są długie na ok. 40 cm. Samiec nie różni się zbytnio od samiczki, dymorfizm płciowy jest tu dużo słabszy niż u pozostałych kurowatych. Dla mało obeznanych jeśli chodzi o żywot tegoż ptaka, odróżnienie samicy od samiczki może być prawdziwą zagadką. Jarząbki żyją w związkach monogamicznych, więc nie muszą się popisywać np. bogatym upierzeniem czy dziwacznym zachowaniem w czasie godów, bowiem ukochana samiczka i tak pozostanie wierna, a następna nie jest już potrzebna. Gdyby jednak ktoś uparcie zapragnął odróżnić samca od samiczki, winien pamiętać, iż kogut od kury różni się czarnym upierzeniem podgardla i charakterystycznym czubkiem na głowie.

Życie jarząbków w górach

Trudno ustalić ile dokładnie kuraków żyje w Tatrach. Jarząbki są trudne do policzenia, bowiem prowadzą skryty tryb życia. Metody liczenia kuraków, które stosuje się na równinnych terenach nie mają zastosowania na terenach górskich. Do trudnych zadań należy także odszukanie wszystkich możliwych tokowisk znajdujących się na obszarze Tatr. Poza tym, prowadzenie monitoringu na terenach, gdzie kuraki tokują, zakłóca ów rytuał. Tatrzańskie populacje kuraków uważane są za stabilne. Jednak tenże fakt nie zwalnia przyrodników z obowiązku dbania o te ptaki i poddawaniu ich należytej ochronie. Najważniejszy jest w tej dziedzinie spokój, który nie tylko głuszcowate cenią sobie ponad wszystko. Masowa turystyka jest zjawiskiem mało sprzyjającym w owej materii, dlatego na ten aspekt należy zwracać szczególnie baczną uwagę. Rzecz jasna, nikt nie może wielbicielom fauny i flory zabronić umiejętnego obserwowania życia kuraków i ich rytuałów, jednak nie da się ukryć, iż jest to praktyka bardzo trudna. Pocieszający jest w tym wypadku fakt, że właśnie jarząbek jest najłatwiejszym obiektem obserwacyjnym, bowiem czasem lubi on przebywać w pobliżu szlaków turystycznych. Zimą łatwo go dostrzec, gdy żeruje na pączkach jarzębiny.

E/wZakopane.pl

Nr ogł.: 287507e7599d48d9

Zgłoś problem

Przetwarzanie żądania, proszę czekać...