Witaj, gość! [ Zaloguj się

 

Dzięcioł trójpalczasty i drozd obrożny w Tatrach

  • Opublikowany: 26 października 2012 11:31

Opis

Dzięcioł trójpalczasty i drozd obrożny w Tatrach

Szacuje się, iż na naszej tatrzańskiej ziemi żyje 115 gatunków ptaków. Rzecz jasna, ptaki te nie wiodą w Tatrach swojego żywota gdzie popadnie i jak popadnie, lecz egzystują na danych obszarach, stosownie do tego, gdzie znajdą dla siebie najwięcej pokarmu i odpowiednie środowisko by wydać na świat potomstwo. Ptaki bardzo cenią sobie spokój, więc i ten czynnik decyduje o tym, gdzie się zagnieżdżą. Występowanie pokarmu wiąże się zaś z piętrowym układem roślinności. Piętro lasów i kosodrzewiny upodobały sobie także takie leśne ptaki jak – dzięcioł trójpalczasty oraz drozd obrożny.

Kim jest dzięcioł trójpalczasty ?

Dzięcioł trójpalczasty jest „wielbicielem” drzew świerkowych. Przede wszystkim świerków obumierających, gdzie znajduje pokarm. Zanikanie tegoż gatunku należy przypisać działalności gospodarczej polegającej na wycinaniu świerków na terenach leśnych. Tym bardziej niepokoi fakt zanikania owego gatunku dzięcioła, iż jest on jednym z najrzadszych gatunków dzięciołów w naszym kraju. Szacuje się, że na terenie Tatrzańskiego Parku Narodowego gnieździ się ok. 40 par dzięcioła trójpalczastego. Od innych dzięciołów żyjących na tatrzańskiej ziemi, np. dzięcioła dużego, różni się tym, że nie posiada czerwonych elementów upierzenia. Dlaczego zwie się go trójpalczastym? Otóż, jako jedyny ma w stopie tylko trzy palce. Mimo braku owych czerwonych elementów upierzenia, jest bardzo efektownie ubarwiony. Na grzbiecie ma długą białą plamę, która sięga aż do nasady ogona. Skrzydła są czarne z biało prążkowanymi lotkami. Na głowie rysują się trzy czarne pasy. Samiec szczyci się żółtą czapeczką, zaś samiczka białą z czarnymi kreskami.

Rzecz jasna, dzięcioły trójpalczaste nie przesiadują tylko na obumarłych świerkach, widuje się je także na sosnach i limbach. Jodłami i bukami raczej pogardzają. Dzięcioł ten wychowuje swoje młode w okresie maja i czerwca, czyli najpóźniej ze wszystkich dzięciołów. Nasiona drzew iglastych stanowią dla tegoż ptaka wysokokaloryczne źródło pokarmu. Delektuje się on także sokami drzew. By móc zasmakować w owych sokach, dzięcioł wykonuje w drzewie liczne otwory. Dzięcioły trójpalczaste chętnie zapuszczają się w lasy mieszane, jednak nawet tam musi być pod dostatkiem świerka, najlepiej – ma się rozumieć – obumarłego. W Tatrach można się dopatrzeć jeszcze innych gatunków dzięcioła, jednak o powyżej naszkicowanym, mówi się, iż jest najbardziej „tatrzański”. W tychże górach spotkać można jeszcze dzięcioła czarnego, zielonosiwego tudzież najmniejszego, nie tylko w Tatrach, ale i Europie – dzięciołka.

Jegomość drozd obrożny

W reglu górnym ( strefa świerczyn )i piętrze kosówki na ziemi tatrzańskiej żyje także bardzo uroczy zjadacz drobnych stawonogów i jagód – drozd obrożny. Jest to typowo górski gatunek, można go często spotkać na tatrzańskim szlaku. Jak sama nazwa wskazuje, należy do rodziny drozdowatych. Wielkością, ubarwieniem i sylwetką podobny jest do kosa. Upierzenie ma czarne, jednak pióra na skrzydłach i spodzie ciała mają jasne brzegi. Bardzo charakterystycznym elementem, zwłaszcza u samca, jest biała obroża na piersi ( kształt półksiężyca ). Uwydatnia się ona u samców w okresie godów. W Polsce drozd obrożny objęty jest ścisłą ochroną gatunkową.

e/wZakopane.pl

Nr ogł.: 656507e7c7274072

Zgłoś problem

Przetwarzanie żądania, proszę czekać...