Witaj, gość! [ Zaloguj się

 

Dzięcioł białogrzbiety – mieszkaniec Tatr Bielskich

  • Opublikowany: 28 października 2012 12:56

Opis

Dzięcioł białogrzbiety w Tatrach

Na terenie Tatr Bielskich i w masywie Siwego Wierchu występuje rzadko spotykany okaz pośród ptaków – dzięcioł białogrzbiety. Siwy Wierch jest szczytem położonym na Słowacji w grani głównej Tatr Zachodnich. Jest to wybitny szczyt, ostatni ku zachodowi. Leży na wysokości 1805 metra n p m. Wznosi się nad czterema dolinami : Sucha Sielnicka, Bobrowiecka Liptowska, Siwa i Dolina Sucha. Ponieważ jest to rejon krasowy, występuje tu wiele jaskiń. Co mogło przyciągnąć w te strony tak rzadkiego ptaka, jakim jest dzięcioł białogrzbiety? Być może fakt, iż na wapiennych skałach tegoż masywu występuje bardzo bogata roślinność. W latach 70 tych ub. wieku utworzono tu rezerwat przyrody.

Kim jest dzięcioł białogrzbiety?

Dzięcioł białogrzbiety zadomowił się także na ziemi Tatr Bielskich, zwłaszcza w rejonie lasów mieszanych, gdzie buka dostatek. Na terenie tych gór rozwinęła się roślinność bogatsza niż w Tatrach Wysokich. W dużej mierze przyczyniły się do tego urodzajne gleby, jakie tu występują. Ciekawa fauna i flora tychże gór od lat jest przedmiotem badań wielu przyrodników. Dzięcioł białogrzbiety, jak sugeruje nazwa, ma charakterystyczną biała plamę na plecach. Ogólnie jest podobny do swojego kuzyna dzięcioła dużego, chociaż jest od niego większy. Ten gatunek jest zwolennikiem zdobywania pokarmu na drzewach obumarłych. Murszejące kłody drzew liściastych jak buki czy jawory to dla niego bezcenne źródło pokarmu. Wielu miłośników przyrody czy ekologów podejmuje dywagacje w kwestii, czy drzewa obumarłe pozostawiać tam gdzie są z uwagi na podtrzymanie populacji tegoż przedstawiciela gatunku.

Las czy dzięcioł białogrzbiety?

Niektórzy znawcy przedmiotu zaliczają dzięcioła białogrzbietego do gatunku ginącego, z uwagi na jego duże wymagania dotyczące środowiska w jakim może egzystować. Jest wybredny w kwestii menu. Upodobał sobie właśnie te owady, które żyją w martwych, wręcz spróchniałych pniach drzew. Takie zaś drzewa często są usuwane ze swoich stanowisk. Trzeba naprawdę kochać tegoż dzięcioła, by narażać resztę lasu dla dobra owego ptaka. Wszak zadbany las to las pozbawiany martwych, obumarłych drzew. Powstaje niezręczny dylemat dla przyrodników i ekologów – las czy dzięcioł białogrzbiety? Udało się jednak ornitologom, po wielu konfrontacjach, wynegocjować kompromis w tej sprawie. Polega on mianowicie na tym, że w niektórych regionach pozostawia się suche drzewa.

Gdzie poza Tatrami?

W roku 2008 szacowano, iż w Polsce żyje 200 par lęgowych dzięciołów białogrzbietych. Głównie spotkać owego przedstawiciela można w Puszczy Białowieskiej. Dlaczego akurat tam? Otóż, na terenie własnie tego parku utworzono ścisły rezerwat przyrody. Nie prowadzi się tam żadnej gospodarki leśnej, więc znajdzie się dla owej ptaszyny „parę” drzew obumarłych, gdzie może pojeść sobie do woli. Może kiedyś i w naszych, polskich Tatrach, usłyszymy stukanie i bębnienie, tylko nieco cichsze niż u krewniaków – dzięcioła białogrzbietego.

E/wZakopane.pl

Nr ogł.: 773507e8fa467a86

Zgłoś problem

Przetwarzanie żądania, proszę czekać...