Cietrzewie – toki na tatrzańskiej polanie wśród kosodrzewiny

Witaj, gość! [ Zaloguj się

 

Cietrzewie – toki na tatrzańskiej polanie wśród kosodrzewiny

  • Opublikowany: 17 października 2012 10:57

Opis

Cietrzewie w Tatrach

W latach 50 tych ub. wieku utworzono w rejonie Doliny Białego ścisły rezerwat. Od roku 1965 nosi on nazwę Stanisława Sokołowskiego, wybitnego przyrodnika, miłośnika tatrzańskiej fauny i flory. Powodem powołania do istnienia takiego rezerwatu była między innymi potrzeba ochrony głuszców i cietrzewi, zwłaszcza gdy odbywają toki. Cietrzewie występują w Polsce bardzo nielicznie na wschodzie i południu. Liczebność owego lęgowego ptaka szybko się zmniejsza. W 2003 roku oszacowano ich liczebność łącznie na ok. 2000 do 2500 osobników. Podlega łowom poza okresem ochronnym, na zimę zostaje w rodzimych stronach. W Tatrach cietrzewie widywane są najczęściej ponad górną granicą lasu. Lubują się w mało rozległych polankach położonych w piętrze kosodrzewiny, najlepiej porośniętych borówkami, bażyną, wrzosem tudzież wierzbami. Rzadziej obserwuje się cietrzewie w strefie reglowej.

Kim jest cietrzew?

Cietrzew, zwłaszcza samiec, jest ptakiem bardzo eleganckim. Jego barwa jest czarna z odcieniem szafirowym, odcień ów nasila się zwłaszcza w okresie godowym jak się dowiedziałam zbierając ten materiał dla wZakopane.pl w różnych źródłach i od kilku znanych osób. Ogon ma efektownie wycięty. Skrzydła są ciemnobrązowe z dwiema białymi pręgami. Białe jest także miejsce pod ogonem i skrzydłami. Bardzo charakterystyczne jest miejsce nad okiem, gdzie znajduje się wyraźny czerwony fragment gołej skóry ( róża ). Punkt ten w okresie godowym wyraźnie się powiększa. Koguty mają czarny dziób i siwo brązowe nogi upierzone aż po palce. Samica – cieciorka – jest mniej efektowna. Przede wszystkim jest od samca mniejsza. Wierzch ma brunatny z gęstym, poprzecznym rdzawym prążkowaniem. Boki są nieco jaśniejsze. Ogon samiczka ma lekko rozwidlony. Cietrzew jest trochę większy od domowej kury. To nie jedyne podobieństwo z domowym ptakiem, jest ich więcej, na przykład podobnie jak ptaki domowe lubi kąpać się w piasku. Odżywia się owadami, nasionami, jagodami leśnymi tudzież pączkami drzew liściastych.

Tatrzańskie toki cietrzewi

Ptaki te gromadzą się w stada wczesną jesienią, natomiast zimą dzielą się na grupy jednopłciowe. Toki cietrzewi odbywają się od końca marca do końca maja. Bardzo efektownie brzmią dźwięki jakie podówczas wydaje tenże ptak. Określa się je min. jako granie, czuchotanie, syczenie. Samce tokują o świcie na otwartych przestrzeniach. Mogą to być łąki, zręby, torfowiska. W Tatrach toki cietrzewi stwierdzane są na polanach wśród kosodrzewiny i obrzeżach wysokogórskich hal. Pierwsze toki odbywają się jeszcze przy grubej pokrywie śnieżnej, a ich ślady można zobaczyć nawet w pobliżu szlaków turystycznych. Także na szerokich przełęczach, czy stokach i graniach poniżej 1900 m n.p.m. Co ciekawe, w Tatrach koguty najczęściej tokują pojedynczo. Często zmieniają miejsce toków, przelatując po kilkaset metrów. Nasilenie toków cietrzewi w Tatrach przypada na przełom kwietnia i maja. Wtedy to na tokowiskach pojawiają się kury. Toki jesienne mają miejsce od września do listopada. O tychże tokach mówi się : pozorne, próbne tudzież październikowe.

Występowanie cietrzewi

Cietrzew oczywiście nie występuje jedynie w samych Tatrach. Liczne siedlisko znajduję się w okolicach Jabłonki, Piekielnika na trasie Nowy Targ – Czarny Dunajec

Wikipedia dodatkowo podaje:

“Zamieszkuje strefę lasów iglastych północnej i środkowej Eurazji, od Europy Zachodniej i Wielkiej Brytanii po Wschodnią Syberię. Jego zasięg ograniczony jest występowaniem lasów, które od północy przechodzą w tundrę, a od południa w stepy. Cietrzew na swoim areale, głównie w Europie Zachodniej i Środkowej, przez ostatnie dekady powoli ustępuje, czemu sprzyja człowiek, którego działalność przetwarza jego naturalne biotopy w mniej dla niego odpowiednie. To ptak osiadły – nie odbywa wędrówek.

W Polsce bardzo nieliczny ptak lęgowy na wschodzie i południu, jego liczebność szybko się zmniejsza. W 2003 roku szacowano łączną liczebność na ok. 2000–2500 osobników. Występuje wyspowo w północno-wschodnich lub wschodnich regionach kraju, również w Karpatach Zachodnich, Sudetach Zachodnich, na Kielecczyźnie oraz w Borach Dolnośląskich. Zostaje na zimę. Jest ptakiem łownym, poza okresem ochronnym.
Jeszcze w średniowieczu i do końca XIX wieku był to u nas dość mocno rozpowszechniony ptak. Obecnie mimo prób prawnej ochrony jego populacja stale maleje.”

E/wZakopane.pl

Nr ogł.: 839507e72ff07cc6

Zgłoś problem

Przetwarzanie żądania, proszę czekać...