wZakopane - Zakopane pokoje i informacje turystyczne » Jaskinie w Tatrach

Jaskinia Wielka Śnieżna – chrzest grotołaza

zakopiec — Mon, 23 Apr 2012 13:50:20 +0000

Mówi się, iż w Jaskini Wielkiej Śnieżnej rodziło się pierwsze taternictwo jaskiniowe i to właśnie w tej jaskini po dziś dzień przechodzą swój pierwszy wielki chrzest nowe pokolenia polskich grotołazów. Jest polem obfitującym w nowe odkrycia i niespodzianki.
Mniej, więcej o kilometr nowych korytarzy jaskinia powiększa się co roku. Wielka Śnieżna ma dość specyficzną budowę, jak na jaskinię tatrzańską, bowiem ma wybitnie pionowy charakter i niespotykaną w Tatrach obecność aktywnych ciągów wodnych w sporej części korytarzy. Dla zwykłego ”zjadacza chleba” to jedna wielka studnia, do której przeciętnemu turyście wstęp wzbroniony. Jaskinia została odkryta przez zakopiańczyków w 1959 roku – przynajmniej tak twierdzą górale. Pod koniec ubiegłego wieku nastąpiło połączenie części systemu Wielkiej Śnieżnej z Jaskinią Wielką Litworową, zaś gdy w latach 70 i 80 tych ub. w. prowadzono nurkowania w syfonach końcowych, osiągnięto najniższy punkt jaskini.
Jaskinia Wielka Śnieżna jest nie tylko najdłuższą i najgłębszą jaskinią w Tatrach, ale i w całej Polsce. Jest długa na ponad 23 723 metry. Otwory jaskini znajdują się w Tatrach Zachodnich, w Dolinie Małej Łąki i Dolince Litworowej, tak więc otwory znajdują w dwóch różnych walnych dolinach. Korytarze poziome w Wielkiej Śnieżnej występują rzadko, większość korytarzy jest położona w jednej płaszczyźnie i opada wraz z głębokością pod znacznym kątem. Za to jaskinia obfituje w liczne jeziorka i wodospady, w niższych partiach znajdują się również syfony. Wody pochodzące z jaskini wypływają w wywierzysku Lodowe Źródło w Dolinie Kościeliskiej.
Wschodnia część jaskini to skomplikowany system studzien. Wody z tego fragmentu jaskini spływają szeregiem studni do poziomego korytarza nazwanego Wodociągiem, którego przedłużeniem są Ciągi Zakopiańskie. Od nich zaś, odgałęzia się na zachód ciąg kominów zwany Partiami Wrocławskimi. Od korytarzy prowadzących w dół odchodzi Biała Woda a następnie Przemkowe Partie. Zachodnią część jaskini stanowią partie Wielkiej Litworowej opadające ukośnymi korytarzami aż do ciasnej Galerii Krokodyla. Dolny fragment jaskini to Błotniste Łaźnie, z podziemną rzeką tworzącą liczne wodospady i syfony. Najniższy punkt całego systemu Wielkiej Śnieżnej, znajduje się w Jeziorku X, przenurkowanym na głębokość 8 metrów.
Zapewne nie da się w krótkim streszczeniu napisać wszystkiego o Jaskini Wielkiej Śnieżnej, warto jednak wspomnieć na koniec, iż owa jaskinia jest ważnym ogniwem w systemie odwadniania Czerwonych Wierchów należących do zlewni, wyżej wspomnianego, Lodowego Źródła w Dolinie Kościeliskiej. Niestety, cały ten jaskiniowy świat Wielkiej Śnieżnej jako zwykli turyści możemy sobie tylko próbować z mniejszym tudzież większym powodzeniem wyobrażać, bowiem owa jaskinia zaprasza tylko dobrze przygotowanych grotołazów.

Znaleziono dzięki:

jaskinia wielka śnieżna;jaskinie w zakopanaem;Jaskinie w zakopanym;

Jaskinia Zimna – piękna i niebezpieczna

zakopiec — Mon, 23 Apr 2012 13:50:20 +0000

Właściwie każda jaskinia tatrzańska ma jakąś swoją historię, w której pojawiają się wątki dotyczące mniej lub bardziej smutnych incydentów z udziałem zwyczajnych turystów tudzież wyszkolonych grotołazów. Z Jaskinią Zimną związane są zdarzenia, podczas których było napawde groźnie, nawet śmiertelnie groźnie.
W „Księdze wypraw” znajdujemy relacje o jednym z wypadków jaki zdarzył się w Jaskini Zimnej w 1976 roku : „Tuż po północy, ledwie zaczął się 30 stycznia(…) Grupa Tatrzańska otrzymała zawiadomienie, że w Jaskini Zimnej zdarzył się wypadek. Jeden z grotołazów, Zenon Z, spadł z lawiną kamienną. Przy poszkodowanym, mocno poranionym i potłuczonym, znajdowało się dwóch kolegów (…) Jak się okazało spadł on z blokami skalnymi z wysokości 20 metrów doznając bardzo poważnej kontuzji głowy (…) Pierwsze 700 metrów od miejsca wypadku transportowano 11 godzin. Pierwszy odcinek ( ok 20 metrów ) bardzo ciasnym kominem ranny przeciągany był po plecach ratowników, groziło bowiem obsunięcie rannego w ciasną szczelinę (…) Ostatni trudny odcinek to kruchy komin, gdzie sypały się kamienie (…)”.
W roku 1957 jeden z płetwonurków spędził 45 godzin na półce skalnej za syfonem Ogaza, bowiem zepsuł się aparat do oddychania pod wodą. W tym samym roku dzięki wrocławskim grotołazom odkryto Partie Wrocławskie, niestety podczas jednej z akcji wrocławskich spalił się na biwaku śpiwór odcinając trującym dymem część ekipy na kilka dni. Pod koniec 1965 roku przenurkowany został przez ekipę warszawską Syfon Warszawiaków, niestety podczas kolejnego nurkowania w 1966 roku zgnął w tymże syfonie R Lebecki.
Jaskinia Zimna, która pochłonęła ludzkie życie i omal nie odebrała życia innym śmiałkom położona jest w Tatrach Zachodnich we wschodnich zboczach Doliny Kościeliskiej, niedaleko Jaskini Mroźnej. Piętra owej jaskini połączone są kominami i studniami. Szczyci się wieloma jeziorkami i syfonami, bardzo piękne jest Jeziorko w Sali Gotyckiej tudzież Syfon Zwolińskich. Otwór do Zimnej ma kształt trójkąta i jest zagrodzony kratą, bowiem „zwyczajni” turyści mają do owego zbyt łatwy dostęp. Fragment wstępny, któy został obelkowany zwie się „Pod Zapałkami”. W pewnym dalszym fragmencie jaskinia przybiera formę jednego wielkiego syfonu, zwłaszcza gdy wzbiera woda, za owym podziemnym tunelem znajduje się dalsza część jaskini – ta najpiękniejsza.
O Sali Gotyckiej S Zwoliński napisał:”Człowiek staje urzeczony cudowną harmonią wszystkich elementów składajacych sie na całość budowy tego zakatka jaskini”. Niestety, nie każdemu będzie dane ujrzeć to, co zobaczył Stefan Zwolińki – współodkrywca owej sali.

Jaskinia Mylna a fatalna wyprawa księdza

zakopiec — Mon, 23 Apr 2012 13:50:19 +0000

Na wysokości prawie 1100 metrów n p m w Dolinie Kościeliskiej znajduje się Jaskinia Mylna, pozostałość jedynego systemu krasowego wiążącego się z dawnymi przepływami Potoku Kościeliskiego. Dla turystów została wyznaczona do zwiedzania tylko 3oo metrowa trasa, reszta korytarzy jest zamknięta tudzież udostępniona dla grotołazów mających zezwolenie na ich penetracje.
Jaskinia znajduje się ponad Polaną Pisaną w masywie Raptawickiej Turni. Właśnie w owej wapiennej turni znajdują się jeszcze inne jaskinie udostępnione turystycznie. Prócz Mylnej, są tu jeszcze : Jaskinia Raptawicka i Obłazkowa. Prowadzi do nich czarny i czerwony szlak turystyczny, który zaczyna się od głównej drogi Doliny Kościeliskiej. W jaskini nie ma sztucznego oświetlenia, takiego jak w Jaskini Mroźnej, wobec czego zwiedzający musi się uzbroić we własne źródło światła w postaci dobrej latarki, najlepiej czołówki.
W jaskini obok korytarzy znajdują się także komory. Jedną z takowych komór jest Obłazkowa Jama. W niej zaś, znajdują się skalne okna zwane Pawlikowskimi, przez które widać Bystrą, czyli słowacki najwyższy szczyt Tatr Zachodnich. Przez Okna Pawlikowskiego można też zobaczyć Błyszcz, zakończenie północnej grani Bystrej. Z Obłazkowej Jamy wchodzimy w ciąg podziemnych korytarzy i komór. Niestety, komory są ciasne i często mokre, co nie wróży dobrze dla naszej dzieży i obuwia, tym bardziej że trzeba się przemieszczać w pozycji obniżonej, nie mówiąc już o czołganiu się. Warto postawić także stopę w Wielkiej Izbie czy komorze Chóry. Wyjście jaskini to sztucznie wykonane przebicie.
Niestety, Jaskinia Mylna ma na swoim koncie, a propos przeszłaści z nią związanej, niechlubny incydent. Latem 1945 roku zabłądził w Mylnej pallotyn Józef Szyszkowski. Był lipiec, Szyszkowski wyruszył w góry nikomu nie mówiąc o celu wyprawy. Gdy po paru dniach nie wrócił z wyprawy na kwatere, zawiadomiono ratowników górskich o tym fakcie. Pallotyna szukano prawie dwa tygodnie, niestety, bezskutecznie. Dopiero w styczniu 1947 roku jego zwłoki zostały przypadkowo odkryte przez badacza jaskiń tatrzańskich. Ciało można było zidentyfikować dzięki znalezionemu przy ciele Szyszkowskiego portfelowi. Umarł z głodu, bowiem źródło światła jakim dysponował w postaci przwdopodobnie karbitówki tudzież świecy zawiodło. Ponieważ był to okres powojenny, mało kto po jaskiniach chadzał, więc Szyszkowski miał wyjątkowego pecha.
W obecnych czasach, zwłaszcza latem, tylu turystów wchodzi do Mylnej, że nawet gdyby nasza czołówka zaszfankowała i musielibyśmy nieco dłużej zostać w jaskini, dość szybko ktoś podałby nam pomocną dłoń.

Jaskinia Obłazkowa a „zarośnięta turnia”

zakopiec — Mon, 23 Apr 2012 13:50:19 +0000

Jaskinia Obłazkowa znana była już w 19 wieku pasterzom i górskim przewodnikom. Dlaczego nazywa się „Obłazkowa”? Określenie „obłazki” to inaczej zarośnięte turnie. Owej, nieco dziwnej nazwy, użył jako pierwszy w opisie z 1887 roku J. G. Pawlikowski – taternik, pionier ochrony przyrody, jak i znany polski publicysta, polityk. Jaskinia stała się dostępna dopiero podówczas, gdy wybudowano ścieżkę do Jaskini Mylnej.
U podnóża jakiej to „zarośniętej turni” owa jaskinia się znajduje? Jest nią, zapewne, wapienna Turnia Raptawicka. Owa turnia, podobnie jak Jaskinia Obłazkowa, znajduje się w Dolinie Kościeliskiej w Tatrach Zachodnich. Jej północne stoki zbiegają do Polany Pisanej porośniętej górnoreglowym lasem. Jaskinia znajduje się 130 metrów nad korytem Potoku Kościeliskiego. Zaś ścieżka, która do niej prowadzi, znajduje się 100 metrów powyżej Skały Pisanej – chodzi o płaską, wapienną, pionową skałę kilkunastometrowej wysokości.
Jaskinię Obłazkową turyści mogą zwiedzać cały rok. Można ją penetrować samodzielnie, bez przewodnika. Poniważ wewnątrz panuje niska temperatura i jest ciemno, jak przystało na przyzwoitą jaskinię, należy uzbroić się w jakieś źródło światła i ciepłe odzienie. Wchodzi się bez większych przeszkód, bowiem otwór wejściowy ma 2 metry wysokości i jest szeroki na całe 9 metrów. Przechodzimy owym otworem do komory głównej zwanej Wstępną, następnie wchodzimy do ciasnego korytarza długiego na prawie 30 metrów. Jeśli nie boimy się czołgania to podążamy do 7 metrowej, niskiej odnogi, na końcu której znajduje się Komora Końcowa.
Podobnie jak Jaskinia Raptawicka, Obłazkowa jest częścią skomplikowanego systemu Jaskini Mylnej. Wszystkie te jaskinie zostały utworzone przez Potok Kościeliski, który wyrzeźbił w skałach wapiennych podziemne koryto. Wtedy dno Doliny znajdowało się na wysokości tychże jaskiń. Niegdyś wszystkie okoliczne jaskinie były ze sobą połączone. W końcowej komorze można wyczuć powiew powietrza, to zaś potwierdza, iż faktycznie Jaskinia Obłazkowa była niegdyś połączona z pozostałymi jaskiniami owego systemu.
Należy jeszcze na koniec wspomnieć, by wybierając się do Jaskini Obłazkowej w Dolinie Kościeliskiej, dobrze zapamiętać jej nazwę. Można bowiem pomylić Obłazkową z Jaskinią Obłazową, położoną w Kotlinie Orawsko- Nowotarskiej, a która jest miejscem prac archeologów.

Jaskinia Miętusia i Syfon Marwoju

zakopiec — Mon, 23 Apr 2012 13:50:18 +0000

W 1936 roku Władysław Gorycki dokonuje odkrycia na ziemi tatrzańskiej. Owo odkrycie ma postać jaskini, która będzie długo uchodzić za najdłuższą jaskinię w Polsce ( 10500 metrów ). Kontynuatorami zgłębiania tajemnic tejże jaskini stali się Bracia Zwolińscy, zaś po wojnie krakowski Klub Grotołazów, który osiągnął dolne syfony. Grotołazi ze Speleoklubu Warszawskiego zapisują na swoim koncie kolejne osiągnięcia działając w Miętusiej w latach następnych.
Warszawscy speleolodzy musieli się nieźle natrudzić, by pokonać ciężki odcinek jaskini zwany Progiem Męczenników. Do następnych roległych partii przedostali się dopiero po przepłynięciu Syfonu Marwoju. Mówi się, że dopiero po przepłynięciu tegoż syfonu można ujrzeć na własne oczy najpiękniejsze fragmenty Miętusiej. Jeden z członków Speleoklubu Warszawskiego tak opisuje swoje wrażenia z nurkowania w Syfonie Marwoju : „Kolejnego dnia pojawiliśmy się (…) w Miętusiej ponownie(…) W czasie tej akcji nurkowaliśmy nago w syfonie Marwoju. Naprawdę warto jest zanurkować w Marwoju mimo że nie należy to do przyjemności. Za nim dokładnie tak jak napisał Prezes Recielski otwiera się najciekawsza część jaskini Miętusiej, przepiękne wielkie ciągi o charakterze i urodzie nie spotykanej nigdzie indziej w Tatrach”
Oczywiście Syfon Marwoju to nie jedyny syfon w całej Miętusiej, kolejni nurkowie przeprowadzili kolejne nurkowania w innych syfonach jaskini i, rzecz jasna, dokonali następnych odkryć. Przez całe lata syfony na dnie Ciasnych Kominów stanowiły prawdziwe wyzwanie, ale podjęto je i owoce tego były zadawalające. Po przepłynięciu syfonu o intrygujacej nazwie Podwójne Życie Weroniki stwierdzono, iż za nim znajduje się poziomy korytarz, który jest fragmentem obszernego najniższego piętra jaskini.
Jak można łatwo wnoskować Jaskinia Miętusia w Tatrach Zachodnich położona na zachodnim zboczu Doliny Miętusiej nie jest jaskinią do zwiedzania dla przeciętnego turysty. Chyba, że mówimy o turystyce jaskiniowej. Niestety, nawet wprawni grotołazi muszą się przyzwoicie przygotować, by pokonać odcinek za Syfonem Marwoju jak i sam syfon, na to porywają się tylko nieliczne zespoły. Ogólnie penetrowany jest tylko niewielki fragment Jaskini Miętusiej – do Progu Męczenników.

Jaskinia Dziura i poszukiwacze skarbów

zakopiec — Mon, 23 Apr 2012 13:50:17 +0000

Jaskinia dziura znajdująca się w Tatrach Zachodnich była znana już od bardzo dawna. Można śmiało powiedzieć, iż była znana już w XVII wieku, bynajmniej nie turystom, raczej poszukiwaczom skarbów. Podówczas szukano w tych rejonach nie tylko skarbów ukrytych przez zbójników, ale także rudy żelaza, co też mogło mieć związek z pierwszą penetracją owej groty przez człowieka. Pojawiają się też wzmianki o tejże jaskini w literaturze, przykład stanowi choćby opis jaskini pióra S. Goszczyńskiego z 1835 roku.
Czy w istocie zbójnicy ukrywali skarby w Jaskini Dziura, zwanej także Zbójnicką Jamą, trudno dziś stwierdzić z całą pewnością, tym bardziej, że od dawna żadnych skarbów w owej Jamie nie znaleziono. Jednak także z ustnych przekazów wiadomo, iż zbójnik Mateja, który był zbójnikiem tatrzańskim „z krwi i kości”, mieszkał w rejonie doliny Ku Dziurze prowadzącej do Jaskini Dziura, korzystał z jaskini jako kryjówki dla swoich skarbów. Nazwa „Dziura”, jaka się obecnie upowszechniła, oznacza w góralskiej gwarze jaskinię .
Turyści doznali pierwszego kontaktu z ową jaskinią dopiero w XIX wieku. Zdania na temat jej urody były, i chyba wciąż są, mocno podzielone. Dla jednych zwiedzających jest to po prostu rzeczywista dziura, z której nigdzie dalej przejść się nie da, dla innych – piękana, tajemnicza grota. Tak czy owak, Jaskinia Dziura jest bardzo popularna do dziś i chętnie zwiedzana przez turystów. Przyczynia się do tego także fakt, iż owa grota leży stosunkowo blisko Zakopanego.
Otwór wejściowy jaskini, której długość wynosi 180 metrów, jest szeroki na 3 metry, i wysoki na dwa metry. Można więc pokonać go bez trudu i dodatkowego oświetlenia, tym bardziej że z otworu przechodzimy do przedsionka, który rozszerza się w główną komorę, zaś przy jego końcu, w stropie znajduje się pionowy, 10 metrowy komin. Przez górny otwór w kominie wpada światło, więc dopiero w samej grocie będzie nam potrzebne jakieś źródło światła. Na dnie jaskini znajdziemy zalegające, zbutwiałe liście bukowe i gruz. Zwiedzając jaskinie należy bacznie uważać, by się nie poślizgnąć, bowiem w czasie deszczów ze stropu cieknie woda. W zimie na ścianach tworzą się polewy lodowe, zaś na dnie – lodowe stalagmity.
Na koniec tegoż krótkiego streszczenia warto dorzucić parę słów o Spaleńcu, bowiem Jaskinia Dziura znajduje się u stóp skalnej baszty w jego grzbiecie. Jest to wschodni grzbiet opadający spod Sarniej Skały do Kotliny Zakopiańskiej. Odziela on w Tatrach Zachodnich Dolinę Białego od Doliny Spadowiec. Spaleniecem, który jest całkowicie zalesiony, nie prowadzą żadne szlaki turystyczne. Dlatego inna jaskinia znajdująca się w stokach Spaleńca, Lisia Jama, jest nie osiągalna dla turystów. Jednak wciąż jest osiągalna dla turystów, czarnym szlakiem idąc, Jaskinia Dziura, bez zbójników i skarbów, lecz wciąż urocza.

Jaskinia Kasprowa Niżnia i Złota Kaczka

zakopiec — Mon, 23 Apr 2012 13:50:17 +0000

Z Jaskinią Kasprową Niżnią położoną u podnóża Zawratu Kasprowego w Dolinie Kasprowej w Tatrach Zachodnich wiąże się pare ciekawych legend opowiadanych przez górali. Góralom jaskinia znana była od dawna, podobnie jak pewne zjawiska geologiczne. Autor w pierwszej pisanej wzmiance o tej jaskini ( 1849 rok) przytacza legende, w której główną rolę pełni utopiony pies. Martwe zwierze zostało znalezione w Kasprowej Niżni a utopone przez juhasów z Szałasu Gąsienicowego. Scenariusz owej legendy wskazuje, iż górale nieźle orientowali się w geologicznych powiązaniach ( J K odwadnia Dolinę Gąsienicową ).
Inna legenda dotyczy Złotej Kaczki. Podług przekazów po jednym z jeziorek znajdujących się w jaskini pływała kaczka cała ze złota, która ponoć, od czasu do czasu, składała diamentowe jajo. Dlatego też jeden z dość mocno zamulonych syfonów Kasprowej Jaskini nazwano szumnie – Gniazdo Złotej Kaczki. Niektórzy mówią, że ta jaskinia jest wyjątkowo „mokra”, bowiem nie brakuje w niej jeziorek i syfoników, dlatego też z uwagi na ciekawe miejsca do nurkowania jest ulubionym polem do popisów dla nurków jaskiniowych. Tym bardziej, iż partie syfonowe wypełnione są przejrzystą wodą. Ciągną się one na dużej przestrzeni schodząc na umiarkowaną głębokość. W owej jaskini znajduje się najdłuższy w Polsce syfon – Syfon Warszawiaków – 333 metry. Zaś długość samej jaskini wynosi 3020 metrów.
Jaskinia Kasprowa Niżnia jest stosunkowo łatwo dostępna, jeśli chodzi o jaskinie w Tatrach. Otwór jest duży, nisko położony, po obfitych opadach wypływa z niego swobodnie woda. Można powiedzieć, że znajduje się w korycie Kasprowego Potoku. Poziom wód w jaskini obniża się głównie zimą, dlatego też podówczas jest najczęściej odwiedzana. Ponieważ dość licznie występują tu progi, próżki i kominki, bez liny ciężko byłoby penetrować te miejsca. Od Sali Rycerskiej jaskinia dzieli się na ciąg „suchy” i ciąg „mokry”. W ciągu „mokrym” jest wiele syfonów ( łączna długość – 657 metrów ), w tym najdłuższy w Polsce, wyżej wspomniany.
W latach 50 tych ubiegłego wieku osiemnastoosobowa wyprawa krakowska odkryła w Jaskini Kasprowej ok 200 metrów nowych korytarzy. Ponieważ łączna długość korytarzy wzrosła wtedy do 1800 metrów stała się drugą jaskinią w Polsce pod względem długości. Ostatnie zanotowane odkrycia syfonów w Kasprowej Niżnia odnotowano w 2002 roku.

Jaskinie w Tatrach – Mroźna też czasem groźna

zakopiec — Sun, 25 Mar 2012 21:49:55 +0000

Jaskinia Mroźna też czasem groźna

Kiedy się słyszy o tragediach w jaskiniach dajmy na to tatrzańskich myślimy głównie o jaskiniach dla grotołazów i o samych grotołazach, toć ostatnio w Tatrach Zachodnich kilkunastu ratowników dwoiło się i troiło jak wyciągnąć z Miętusiej grotołaza, który w niej zasłabł a koledzy mimo najszczerszych wysiłków nie potrafili go wydobyć. Akcja trwała kilka godzin i na pewno nie należała do najłatwiejszych ( a propos samej jaskini Miętusiej – należy do jednych z najdłuższych w Polsce – ponad 10 kilometrow długości ).
Jednak zdrowie a nawet życie można stracić w jaskini wydawałoby się dziecinnie prostej do przebycia. Już nie wracajmy może myślami do słynnego przypadku rodem z Mylnej, gdzie pewien duchowny się zagubił swego czasu i umarł tam z głodu czy wspomnieniami do jaskini Raptawickiej, w ktorej z kolei pewien nieszczęśliwie zakochany także próbował śmierci głodowej lecz celu nie osiągnął a jedyne co pozostało po owym incydencie to kapliczka w Raptawickiej usytuowana w głebi groty.

Pomówmy o współczesnych incydentach z jaskinią Mroźną w roli głównej – prostej, łatwe,j z przewodnikiem dla turystów udostępnionej, dobrze oświetlonej, w której wydawałoby się nic groźnego zdarzyć się nie może. Otóż może, nawet schodzac z owej można wylądować w zakopiańskim szpitalu.
Najbardziej pechowy ostatnimi laty dla zwiedzających Mroźną okazał się maj. Maj 2005 roku – zwiedzania jaskini nie przeżył turysta, który chyba nie obliczył dobrze swoich sił bowiem są odcinki w owej grocie gdzie i na „kuckach” pchać do przodu sie trzeba a sama jaskinia Doliny Kościeliskiej leży jakby nie patrzeć na wysokości 1100 m npm i w długości mierzy ponad pół kilometra, które można pokonać tylko w jedną stronę. Nieszczęśnik miał słabe serce i w Mroźnej dopadł go zawał. Ratownicy znieśli ciało najpierw do doliny potem do Zakopanego.
Maj roku 2007 okazał się niezbyt sprzyjający do zwiedzania Mroźnej a ściślej do jej opuszenia dla 17 latki z Rybnika a dzień później dla dwa lata młodszej turystki z Jaworzna bowiem obie schodząc z jaskini po niestety bardzo stromych schodkach doznały poważnych kontuzji przy upadku dokładnie w tym samym miejscu – Jaworzanka zakończyła zwiedzanie Mroźnej w zakopiańskim szpitalu. Rok później także w maju 14 letni uczestnik szkolnej wycieczki również w szpitalu laduje prosto ze stromych scodków powyżej opisanych.
Zaś w 2010 roku, tyle, że tym razem w lipcu nieszęśliwy w skutkach okazał się wyjściowy otwór Mroźnej dla 70 letniej Belgijki, która serca nie miała jak przysłowiowy dzwon, zasłabła i ratowników trzeba było wzywać na pomoc. Ci ową Belgijkę na francuskich noszach przetransportowali na dół.
Jak widać z krótko naszkicowanych relacji o wypadkach w Jaskini Mroźnej, przeświadczenie, iż tylko grotołazi narażają życie i zdrowie w jaskiniach – dajmy na to – tatrzańskich o dużym stopniu trudności, jest nie do końca uzasadnione!

Est/wZakopane.pl

Jaskinia Mroźna i lampy karboidowe

zakopiec — Mon, 09 Jan 2012 08:26:10 +0000

We wschodnim zboczu Doliny Kościeliskiej w polskich Tatrach, i masywie Organów znajduje się jedna z najpopularniejszych jaskiń, Jaskinia Mroźna. Znajduje się ponad dnem doliny, jest długa na 560 metrów. Dlaczego jest „Mroźna”? Z pewnością nie dlatego, iż panuje w niej nieustanny mróz, jednak wewnątrz na pewno odczujemy niską temperaturę ( 6 stopni C ), poza tym białe nacieki na ścianach do złudzenia przypominają szron.

Początek wyprawy przez Mroźną przebiega sztucznym korytarzem długim na 8 metrów, potem trasa biegnie obok Cmentarzyska Nacieków a następnie Zwaliska i Białym Chodnikiem doprowadza do Wielkiej Komory długiej na 27 metrów. Skały wewnątrz jaskini rozpuszczane w ciągu lat przez wody powierzchniowe i podziemne przybrały przenajróżniejsze formy także i w Mroźnej, właśnie od wyżej opisanego odcinka możemy owe rzeźby krasowe podziwiać.

Wielu zwiedzających zatrzymuje się przy Zasłonie, czyli brązowej polewie na lewej ścianie zaraz za komorą. Całkiem inspirująco prezentuje się Sabałowe Jeziorko powstałe w czasach, gdy dno Doliny znajdowało się na tym samym poziomie. Osady na skałach Mroźnej nie są zbyt bogate, choć i tak bogatsze niż w innych turystycznych jaskiniach po naszej stronie Tatr, mimo to, jest tu pare ciekawych nacieków. Najładniejszą szatę naciekową można zobaczyć w sąsiedniej salce, która kończy Ogórek ze stalagmitami.

Jaskinia Mroźna to właściwie jeden, wielki korytarz, typowa jaskinia o rozwinięciu poziomym powstała na skutek wód podziemnych Potoku Kościeliskiego o serwis wZakopane.pl mógł osobiście stwierdzić podczas firmowej wycieczki. Odkryta w latach 30 tych ubiegłego wieku, chociaż główny korytarz tejże jaskini odkryto dopiero po wojnie. Na początku lat 50 tych została przystosowana do masowego zwiedzania przez turystów. Nie od razu została oświetlona elektrycznie, bowiem na początku do tego celu służyły lampy karbidowe, potocznie zwane karbidówkami” i świece, mówiąc szczerze, robiło to na pewno bardziej niesamowity klimat wewnątrz groty niż „elektryka”.

httpv://www.youtube.com/watch?v=PnVCqqb8viw

Owe przenośne lampy gazowe używające jako paliwa acetylen, zyskały popularność od drugiej połowy 19 wieku i, rzecz jasna, używane były nie tylko do zwiedzania jaskiń, ale i przez górników tudzież kolejarzy. Aktualnie Jaskinia Mroźna oświetlana elektrycznie za pomocą agregatu spalinowego dostępna jest do zwiedzania tylko latem, bowiem zimą „zwiedzają” ją raczej nietoperze. Jest to jedyna jaskinia w naszych Tatrach, gdzie należy wykupić bilet wstępu. Warto jednak zrujnować się na bilet, by choć raz w życiu przejść nad dnem Doliny Kościeliskiej przez Jaskinię Mroźną.

wZakopane.pl/Agata

Jaskinia Raptawicka i lichtarz ze świecą

zakopiec — Tue, 13 Dec 2011 19:33:14 +0000

W Dolinie Kościeliskiej jest ścieżka, która znajduje się ponad 4 kilometry od Kir ( osiedle podhalańskie) i 100 metrów powyżej Skały Pisanej w Raptawickiej Turni, po zachodniej stronie doliny. Ścieżka owa prowadzi do bardzo oryginalnej jaskini tatrzańskiej – Jaskini Raptawickiej.

Z drogi prowadzącej dnem doliny widać otwór jaskini. Otwór leży na wysokości 180 metrów powyżej Kościeliskiego Potoku i mierzy sobie 3 metry średnicy. Aby dostać się do otworu, trzeba pokonać łańcuchy, niektórzy dodatkowo muszą pokonać lęk wysokości, bowiem pod spodem roztaczają się dość pokaźne stromizny. Do obszernej sali schodzimy po cztero metrowej metalowej drabinie, która niegdyś była drewniana. Owa komora wysoka jest na 15 metrów. W jej stropie znajdują się otwory dwóch małych studzienek.

Kiedy znajdziemy się już w owej przestronnej komnacie, możemy pokusić się na zwiedzanie bocznych korytarzy. w Zakopane.pl ostrzega. To jednak wymaga uzbrojenia w jakieś źródło światła, na przykład w postaci latarki. Korytarze to „ślepe uliczki”, z pewnością nie przejdziemy nimi gdzieś na drugą stronę, jak się przechodzi przez Jaskinię Mylną ( trasą turystyczną ), o której mówi się, że część jej systemu stanowi właśnie Jaskinia Raptawicka, ta zaś powstała w wyniku zapadnięcia się leżących poniżej komór.

Dno jaskini Raptawickiej pokryte jest między innymi otoczakami, czyli czegoś na podobieństwo popularnego żwiru, tyle że wygładzonego przez wodę. Są to fragmenty minerałów tudzież skał. Ponoć w namulisku, które to namulisko również znajduje się na dnie jaskini, znaleziono szczątki zwierząt z okresu lodowcowego.

Z Jaskinią Raptawicką wiąże się pewna miłosna historia. Po lewej stronie od wejścia ( 20 m ) znajduje się korytarz opadający w dół. Prowadzi on do ciasnej szczeliny, którą można się przecisnąć ( przeciskanie jest raczej trudne, zwłaszcza dla osób przy kości ) do następnej mniejszej sali, zaś z tejże sali do szerszego korytarza, w którym znajduje się mała kapliczka. Skąd tam kapliczka?

W okresie między wojennym miało miejsce takie oto wydarzenie. Dentysta z Zakopanego, któremu pewna piękność złamała serce, postanowił w Jaskini Raptawickiej popełnić samobójstwo zamurowawszy się na „wieczne odpoczywanie” w końcowym korytarzu. Jednak głód doskwierał mu tak bardzo, że rozbił mur a na miejscu, gdzie pragnął złożyć swoje kości wmurował w ścianę obraz Matki Boskiej, wykuł jakiś tekst i postawił lichtarz ze świecą.

Dziś raczej w Jaskini Raptawickiej nikt nie planuje zakończenia żywota i stawiania lichtarzy ze świecą, jednak wciąż bardzo dużo turystów ową jaskinię odwiedza i podziwia.

wZakopane.pl/Agatka